Een interview met de man op de bas
Jeroen Heijne
onze veelzijdige en precieze bassist, vormt samen met de drummer een solide motor onder de muziek, maar soleert ook prachtig als het moment dat vraagt.
Hoe ben je ooit begonnen met je instrument, en wat is dat instrument nu voor je?
Als jochie van een jaar of tien wilde ik gitaar spelen. Ik had mijn vader dat wel eens zien doen, samen met zijn overbuurman op orgel. Na twee jaar gitaarles kon ik alle toonladders spelen, maar nog geen enkel liedje. Zo had ik mijn muzikale carrière niet voorgesteld, dus de gitaar werd ingeruild voor een drumstel. Dat drummen ging me beter af en heb ik een jaar of tien gedaan denk ik. Toen ik op mezelf ging wonen in een oud appartement op de derde verdieping in Amsterdam, kon dat natuurlijk niet meer en zocht ik naar iets waar ik ook ritmisch op kon spelen. En dat werd uiteraard… de basgitaar! Ik heb toen ruim 25 jaar basgitaar gespeeld tot ik in 2017 besloot om een contrabas te huren en ook maar eens echt goed op les te gaan. Ik studeerde aan de Djam, een opleiding voor Jazz en Lichte muziek in Amsterdam en nam tevens contrabas lessen. Een jaar later kocht ik mijn eerste echte eigen contrabas. Dat instrument heeft voor mij de klank die een bas moet hebben.
Jazz kwam eigenlijk – wellicht zonder dat ik er zelf erg in had – in mijn leven via de soulmuziek waar ik mijn hele leven al naar luister. Veel artiesten en bands uit die hoek, vermengen natuurlijk jazz in hun muziek. Stevie Wonder, Al Jarreau, Incognito, Brand New Heavies, Michael McDonald, Luther Vandross en vele anderen hebben arrangementen met fantastische akkoorden. Ik begreep (toen) alleen nog niet waarom dat zo prachtig was. In 2017 besloot ik het commerciële circuit een beetje achter me te laten en me echt te gaan richten op jazz.
Hoe kwam jazz in je leven?
Wie zijn jouw muzikale helden, en waarom?
Mijn muzikale helden zijn Huub van der Lubbe, omdat hij woorden omtovert tot kunst. Chet Baker, omdat zijn trompet emotie ademt die juist weer niet onder woorden te brengen is. Marcus Miller, omdat hij een fantastische techniek weet te combineren met ultieme muzikaliteit. Joe Sample, omdat zijn thema’s zo enorm pakkend zijn en nooit vervelen. Andrea Motis, omdat zij – net als Chet – fantastisch speelt én zingt en (te) veel vertolkte muziekstukken naar een nieuw level weet te brengen. Er zijn eerlijk gezegd teveel muzikale helden om op te noemen.
Ik heb in de eerste jaren in talloze bandjes gespeeld, voornamelijk coverbands. Van duo’s tot grotere feestbands met blazers. Ook speelde ik (later) in verschillende jazzcombo’s, bigbands en jazz workshops. Ik heb veel optredens gedaan varierend van huiskamer-concertjes tot grote openlucht festivals, bruiloften, kermissen, bedrijfsfeesten, recepties en jazzfestivals.
In wat voor settings heb jij inmiddels gemusiceerd voor publiek?
Spelen bij Jazzfans, wat brengt het jou?
Het brengt mij weer even terug bij de basis, waar deed ik het ook al weer voor? Samen mooie muziek maken, goed naar elkaar luisteren en in ontspannen sfeer lekker muziek maken. Zonder de druk van het moeten ontstaat de ruimte waarin het gebeurt.
Ik draai thuis vaak muziek die ik goed ken en vaak gehoord heb, zodat mijn brein rustig blijft. Niet te ingewikkeld en lekker te verteren. Dat kan erg verschillen van moment tot moment. De laatste tijd luister ik graag en veel naar gipsy jazz van de familie Rosenberg, Django Reinhardt of Diknu Schneeberger. Of Andrea Motis natuurlijk.